Το μήνυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και αξιοπρεπείς μισθούς είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.
Ήταν Μάης του 1886, όταν οι εργάτες με συλλογική δράση όρθωσαν ανάστημα, βροντοφώναξαν και πάλεψαν για οκτάωρη εργασία.
Στο διάβα του χρόνου, οι εργαζόμενοι, οι υπάλληλοι και οι αγρότες με διεκδικήσεις, με αιματηρούς αγώνες και θυσίες αγωνίστηκαν για να έχουν δικαιώματα, για να υπάρξει ένας δικαιότερος κόσμος.
Σήμερα, η κυβέρνηση επιδιώκει ν’ ανατρέψει εργασιακά κεκτημένα, να επιβάλλει αντεργατικές διατάξεις, να νομιμοποιήσει συνθήκες εργασιακής ζούγκλας. Σκοπεύει να δώσει το τελειωτικό χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα. Προσπαθεί να επιβάλει διατάξεις που ισοπεδώνουν όχι μόνο την εργασία, αλλά ολόκληρη την κοινωνία.
Στις άμεσες επιδιώξεις της είναι η πλήρης αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων με λιγότερα δικαιώματα για τους εργαζόμενους, η κατάργηση του οκταώρου, οι φθηνές ή απλήρωτες υπερωρίες, οι ατομικές συμβάσεις εργασίας, οι μικρότερες αμοιβές, οι ανεξέλεγκτες απολύσεις, ο περιορισμός της συλλογικής δράσης των εργατικών σωματείων.
Σε αυτές τις συνθήκες, η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά δίνει το έναυσμα για μια σειρά αγώνων και δράσεων που θα καθορίσουν το παρόν και το μέλλον της εργασίας, το παρόν και το μέλλον της κοινωνίας μας, το παρόν και το μέλλον του παραγωγικού μοντέλου της χώρας μας. Η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι βιώσιμη αν δεν είναι δίκαιη και αν δεν διαχέεται στους πολλούς με αναδιανεμητικές διαδικασίες.
Ο αγώνας και οι κινητοποιήσεις μας αφορούν όλους. Εργαζόμενους και ανέργους, παραγωγούς, μικρομεσαίους επιχειρηματίες, ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενους και κυρίως τη νέα γενιά. Το μέλλον που ετοιμάζουν για τις νέες και τους νέους, σε συνθήκες ανασφάλειας και χωρίς δικαιώματα, είναι πολύ χειρότερο από ό,τι έζησαν οι γονείς τους. Δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε!
Έχουμε χρέος να προστατέψουμε τα εργασιακά δικαιώματα και να διεκδικήσουμε την ενίσχυσή τους.
Χρειάζεται εγρήγορση, χρειάζεται συστράτευση, χρειάζεται αντίδραση. Αυτό θα κάνουμε συλλογικά και μαζικά, ώστε ν’ αποτρέψουμε άλλη μια επίθεση στον κόσμο της εργασίας.
Στεκόμαστε δίπλα στους εργαζόμενους και τα σωματεία, στεκόμαστε δίπλα στους ανθρώπους του μόχθου, στην κοινωνική πλειοψηφία, στις νέες και τους νέους μας που απειλούνται από την εργασιακή και κοινωνική ισοπέδωση.
Ενώνουμε δυνάμεις, για να υπερασπιστούμε το οκτάωρο, να υπερασπιστούμε τις συλλογικές συμβάσεις, τους αξιοπρεπείς μισθούς και τους ανθρώπινους όρους εργασίας, να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην πληρωμή των υπερωριών, να υπερασπιστούμε τις ζωές μας.
Και αυτή η μάχη κατά της οπισθοδρόμησης μπορεί και πρέπει να κερδηθεί.
