Γράφει ο Ανδρέας Μίγκος
(Πρόεδρος Φιλαρμονικής Λεχαινών)
Είναι εύκολο, στους γρήγορους και ψηφιακούς καιρούς μας, να αναρωτηθεί κανείς αν υπάρχει ακόμα θέση για έναν θεσμό όπως η Φιλαρμονική. Μοιάζει, εκ πρώτης όψεως, να ανήκει σε έναν κόσμο παλαιότερο, συνδεδεμένο με τελετές, παρελάσεις και επετείους. Όμως, αν κοιτάξουμε λίγο πιο βαθιά —και ειδικά αν στρέψουμε το βλέμμα μας στον τόπο μας—, θα συνειδητοποιήσουμε πως η αξία της δεν κρύβεται μόνο στις στολές ή στα επίσημα εμβατήρια. Κρύβεται στη δυνατότητά της να μας κρατά ενωμένους.
Στα Λεχαινά, η απάντηση στο ερώτημα «χρειάζεται ο τόπος τη Φιλαρμονική του;» είναι αυτονόητη. Εδώ και 94 χρόνια, από την ίδρυσή της το 1932, η Φιλαρμονική Λεχαινών αποτελεί την καρδιά και το ζωντανό κύτταρο της τοπικής μας κοινωνίας. Από γενιά σε γενιά, παιδιά, γονείς και παππούδες έχουν περάσει από τις γραμμές της, κρατώντας στα χέρια τους ένα όργανο και στην ψυχή τους, την αγάπη για τη μουσική.
Πίσω από τη δημόσια εικόνα της, υπάρχει μια καθημερινότητα γεμάτη προσπάθεια και αφοσίωση, νέοι μουσικοί που κάνουν τα πρώτα τους βήματα, παλαιότεροι που μοιράζονται τη γνώση τους, και αμέτρητες ώρες προβών όπου το «εγώ» υποχωρεί για να ακουστεί το «εμείς». Σε μια εποχή που τείνουμε να κλεινόμαστε στον εαυτό μας, η Φιλαρμονική μας θυμίζει τι σημαίνει να ακούς τον διπλανό σου, να προσαρμόζεσαι στον ήχο του και να αναπνέεις μαζί του.
Φυσικά, ένας τέτοιος ιστορικός θεσμός δεν έμεινε ποτέ στάσιμος. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια , χάρη σε μια συντονισμένη και επίμονη προσπάθεια, οι ορίζοντες δράσης της Φιλαρμονικής μεγάλωσαν, αποδίδοντας καρπούς που κάνουν τα Λεχαινά περήφανα σε πανελλήνιο επίπεδο. Από τις εμφανίσεις στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και τις συνεργασίες με καταξιωμένους καλλιτέχνες όπως ο Βασίλης Λέкκας και ο Παντελής Θαλασσινός, μέχρι τις συναυλίες και τις συμμετοχές σε Πύργο, Αμαλιάδα, Μεσολόγγι, Αιτωλικό, Κόνιτσα , Φιλιάτες , Κεφαλλονιά , Αρεόπολη και Καρπενήσι. Από τις επίσημες υποδοχές πρόεδρων της Δημοκρατίας και πρωθυπουργών μέχρι τη μεγάλη τιμή της υποδοχής του Οικουμενικού Πατριάρχη το 2023, και την Αφή της Ολυμπιακής φλόγας το 2026 ,η Φιλαρμονική ταξιδεύει το όνομα των Λεχαινών παντού, αποδεικνύοντας ότι η επαρχία μπορεί να πρωτοστατεί στον πολιτισμό.
Η Φιλαρμονική για τα Λεχαινά είναι σαν τον αέρα που αναπνέουμε. Είναι τόσο αυτονόητη στην καθημερινότητά μας, που πολλές φορές ξεχνάμε την αξία της. Όμως, όπως καταλαβαίνουμε την αξία του αέρα μόνο όταν μας λείψει και δεν μπορούμε να ζήσουμε, έτσι θα αντιληφθούμε και την πραγματική αξία της Φιλαρμονικής μόνο αν κάποτε πάψει να υπάρχει.
Τελικά, τα Λεχαινά χρειάζονται τη Φιλαρμονική τους γιατί έχουν ανάγκη την παράδοση, την ιστορία, τον πολιτισμό και τη νεολαία τους. Χρειάζονται έναν χώρο όπου η μουσική παιδεία γίνεται κοινωνική πράξη, όπου η μνήμη συναντά το μέλλον και όπου οι κάτοικοι μπορούν να ακούσουν, μέσα από τους ήχους των χάλκινων και των ξύλινων πνευστών, κάτι από τον εαυτό τους, αλλά και κάτι από την ελπίδα για όσα μπορούν να δημιουργήσουν μαζί.
Η Φιλαρμονική δεν είναι απλώς μια ανάμνηση του παρελθόντος. Είναι η ζωντανή υπόσχεση ότι, όσο συνεχίζουμε να συντονιζόμαστε, ο ήχος του τόπου μας θα παραμένει ακμαίος.
Απλά απαιτείται να στηρίξουμε όλοι μαζί —μικροί και μεγάλοι— αυτόν τον υπέροχο θεσμό. Να πλαισιώσουμε τη Φιλαρμονική Λεχαινών, που παρεχει ολες τις Υπηρεσίες της ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ ,δίνοντας στα παιδιά μας την ευκαιρία να συνεχίσουν την ιστορία της, ώστε να συνεχίσει η πόλη μας να έχει παλμό, φως και μέλλον.
