Του Χρήστου Γιάνναρου
(Γραμματέας της Τ.Ε. Ηλείας του ΚΚΕ).
Οι μαζικές συγκεντρώσεις της περασμένης Κυριακής σε όλη τη χώρα αλλά και στο νομό μας για τα Τέμπη έδειξαν για άλλη μια φορά ότι η κυβέρνηση δεν θα περάσει άβρεχτη για τις τεράστιες ευθύνες της στο έγκλημα, που δυο χρόνια τώρα συγκλονίζει και συγκινεί, εξοργίζει και κινητοποιεί, ειδικά τους νέους και τις νέες.
Δίπλα στις ευθύνες της κυβέρνησης και του κρατικού μηχανισμού, αναδεικνύεται με κάθε αφορμή ο εγκληματικός ρόλος της ΕΕ και της πολιτικής «απελευθέρωσης» – ιδιωτικοποίησης του σιδηροδρόμου, που μετατρέπει τις ράγες του τρένου σε παγίδες για εργαζόμενους και επιβάτες.
Τα άλλα κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ με όλες τις διασπάσεις του, διάφοροι ακροδεξιοί κ.ά.) όχι μόνο δεν λένε τίποτα γι’ αυτήν την επικίνδυνη στρατηγική, που υπηρέτησαν ως προηγούμενες κυβερνήσεις, αλλά την ξεπλένουν κιόλας, παρουσιάζοντας την πολιτική της ΝΔ ως «απόκλιση» από την ευρωπαϊκή «κανονικότητα»!
Κι όμως… Ο ελέφαντας στο δωμάτιο, που όλοι προσπαθούν να συγκαλύψουν και να προστατεύσουν από τη λαϊκή αγανάκτηση και κατακραυγή, είναι το αντιλαϊκό κράτος και η στρατηγική της ΕΕ. Ο θεματοφύλακας των συμφερόντων του κεφαλαίου, που βάζει την ανθρώπινη ζωή στο ζύγι του κέρδους και οδηγεί σε ασφυξία τις λαϊκές ανάγκες.
Αυτό το κράτος, οι κυβερνήσεις και τα κόμματά του βρίσκονται πίσω από κάθε έγκλημα σε βάρος του λαού, της ζωής και της περιουσίας του. Πίσω από όλα τα «Τέμπη», που δεν απειλούν μόνο την ασφάλεια στις σιδηροδρομικές μεταφορές, αλλά παραμονεύουν παντού όπου ζει και αναπνέει το κέρδος.
Αυτό το κράτος υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια η κυβέρνηση της ΝΔ, πουλώντας παραμύθια ότι θα γιατρέψει τις «παθογένειές» του, για να μην συμβούν άλλα Τέμπη. Το ίδιο κράτος προστατεύουν και όσοι καταγγέλλουν τη ΝΔ ότι με τη στάση της στα Τέμπη «δεν επουλώνει το συλλογικό τραύμα», ότι τροφοδοτεί την «απαξίωση των θεσμών» και την «εναντίωση στον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα».
Ποιος έπνιξε τον λαό της Εύβοιας και της Θεσσαλίας; Ποιος ευθύνεται για τα καμένα βουνά και δάση, τους δεκάδες νεκρούς στο Μάτι; Ποιος φταίει για τις πλημμύρες; Για τα ρέματα που πνίγουν ανθρώπους, όπως στη Μάνδρα; Ποιος ευθύνεται για τις ασυντήρητες και γερασμένες υποδομές, που προειδοποιούν για νέα Τέμπη; Ποιος φταίει για το χάλι στα νοσοκομεία, για τα σχολεία – χρέπια, που από κατασκευής τους δεν έχουν ελεγχθεί προσεισμικά;
Όλα αυτά δεν είναι «παθογένειες»… Είναι η κανονικότητα ενός αντιλαϊκού κράτους, που υπηρετεί το σύστημα του κέρδους των επιχειρηματικών ομίλων και γι’ αυτό αντιμετωπίζει τις λαϊκές ανάγκες – ακόμα και τις πιο στοιχειώδεις – με κριτήρια «κόστους – οφέλους».
Για αντιπλημμυρικά – αντιπυρικά έργα και αντισεισμική προστασία δεν υπάρχουν ούτε κονδύλια, ούτε ολοκληρωμένο σχέδιο από τον κρατικό μηχανισμό, παρά μόνο ατομική ευθύνη. Για τα «πράσινα» κέρδη όμως μιας χούφτας μονοπωλίων, είναι «εθνικό συμφέρον» να καταπιεί ο λαός το υπερμνημόνιο του Ταμείου Ανάκαμψης. Και για την αναβάθμιση της αστικής τάξης στους εγκληματικούς ανταγωνισμούς, να γίνει κλακαδόρος των πολεμικών δαπανών και της βαθιάς εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια.
Αυτός είναι ο μεγάλος ένοχος που γίνεται προσπάθεια να συγκαλυφθεί. Γι’ αυτό η κυβέρνηση και όλα τα κόμματα του συστήματος νιώθουν αμηχανία απέναντι στην αγανάκτηση και κινητοποίηση του λαού, προσπαθούν απεγνωσμένα να κρύψουν την αλήθεια και να αποπροσανατολίσουν απ’ αυτήν. Σ’ αυτόν τον μεγάλο ένοχο πρέπει να στραφεί η εργατική, νεολαιίστικη, λαϊκή οργή και πάλη, για να υπάρξει πραγματική δικαίωση! Να πάψει το σάπιο σύστημα να έχει οξυγόνο, για να πάψουν οι λαϊκές ανάγκες να ασφυκτιούν!
