Γράφει ο Γιώργος Σπυρόπουλος (Τζιοβάνι)
Είμαστε στον δεύτερο μήνα της καραντίνας από την “επιδημία” του κορονοϊού και η κυβέρνηση αντί να πάρει ουσιαστικά μέτρα στήριξης για τους αγροτοκτηνοτρόφους (αφού στήριξε με κάθε τρόπο βιομηχάνους, καναλάρχες, διόδια), εξήγγειλε τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων και να ενταχτούμε, όπως λέει, στην όποια κανονικότητα.
Δεν μας λένε όμως:
- 1. Τι θα γίνει και πώς θα επιβιώσουν οι συνάδελφοι κτηνοτρόφοι που είδαν για ακόμη μια φορά να πουλάνε και ενόψει του Πάσχα σε χαμηλότερη τιμή από το κόστος το κρέας.
- Τι θα κάνουν οι συνάδελφοι παραγωγοί των λαϊκών με σχεδόν κλειστές τις λαϊκές στο νομό . Ποιος θα τους αποζημιώσει, για τα έξοδα καλλιέργειας, για την παραγωγή που σάπισε στο χωράφι ή την πέταξαν. Αλήθεια πώς θα ζήσουν τις οικογένειές τους; Πώς θα συνεχίσουν να παράγουν;
- 3. Τι θα γίνει με τις χαμηλές τιμές στα αγροτοκτηνοτροφικά προϊόντα;
Αυτές είναι μερικές μόνο (από τις πολλές) απορίες και ανησυχίες, των αγροκτηνοτροφων του Δήμου μας και της χώρας κατ επέκταση, αλλά και της παράταξής μας, που αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι κι ανησυχούμε για το πρωτογενή τομέα γιατί χωρίς αυτόν δεν υπάρχει οικονομία στη χώρα.
Προτρέπουμε και απαιτούμε λοιπόν, από τους τοπικούς φορείς να απαιτήσουν-διεκδικήσουν από τους κυβερνώντες αυτά που δικαιούμαστε ως ΕΛΛΗΝΕΣ φορολογούμενοι πολίτες.
Μήπως δε τους ενδιαφέρει για τους άλλους αλλά μόνο για τους εαυτούς τους ή του υμετέρους; Τελικά υπάρχει πρόνοια για τον Έλληνα φορολογούμενο-αγρότη/κτηνοτρόφο που στηρίζει με τους φόρους του την Ελληνική οικονομία ή μόνο για τους <ευπαθείς> και τους κάθε είδους <εισερχόμενους> που δεν προσφέρουν ΤΙΠΟΤΑ όμως παρόλα αυτά έχουν ΔΩΡΕΑΝ στέγαση-ρεύμα-μεταφορές και κάρτα με ΜΕΤΡΗΤΑ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ, σε αντίθεση με τον φτωχοποιημένο Έλληνα που χάνει το σπίτι του και από το χωράφι του από τις τράπεζες ή του κόβουν το ρεύμα και το νερό (αγροτικό ή οικιακό);
Περιμένουμε να κάνετε άμεσα ουσιαστικές ενέργειες, γιατί με τα λόγια δε χορταίνει κανείς, ούτε πληρώνει τους λογαριασμούς.
