Στην ενορία του Αγίου Παντελεήμονος Πύργου με την καθιερωμένη Ιερή αγρυπνία, εορτάστηκε για μία ακόμη χρονιά η σεβάσμια μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά, ο οποίος με την Ιεραποστολική του δράση έσωσε άπειρες ψυχές και με τις άριστες ιατρικές του, γνώσεις ανακούφιζε τους πονεμένους από τις ασθένειες ανθρώπους.
Ο Άγιος Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς, με το βαρυσήμαντο Χριστιανικό του έργο αποδείχθηκε άξιος εργάτης του Χριστού, αφού καταυγάσθηκε ο ίδιος με το πνευματικό και υπερκόσμιο Φως του Σωτήρος Χριστού. Μετέδωσε και μεταδίδει ακόμη και μέχρι σήμερα αυτό το υπέροχο Φως σε όλη την Οικουμένη, με τα δύο αιώνια και αθάνατα βιβλία του, δηλαδή με το Ιερό του Ευαγγέλιο και τις Πράξεις των Αποστόλων. Ονομάζεται δε «Ευαγγελιστής της Παναγίας», γιατί περισσότερο από τους άλλους Ευαγγελιστές μας ομιλεί για την Υπεραγία Θεοτόκο στην αρχή του Ευαγγελίου του. (Τον Ευαγγελισμό της Παναγίας, την επίσκεψη της Μαρίας στην Ελισάβετ την μητέρα του τιμίου Προδρόμου, το “μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο…”), καθώς επίσης και άλλα περιστατικά από την παιδική ηλικία του Ιησού Χριστού, τα γνωρίζουμε μόνο από το Ευαγγέλιο του Λουκά, το οποίο αποτελεί ένα από τους τέσσερις στύλους, πάνω στους οποίους στηρίζεται η Ορθόδοξη Χριστιανική μας πίστη, μαζί με τα άλλα βιβλία της Καινής Διαθήκης και την Ιερά Παράδοση.
Εκτός όμως από το θαυμάσιο συγγραφικό του έργο και την σπουδαία Ιεραποστολική του δράση, ο Άγιος Λουκάς είχε και ένα μεγάλο καλλιτεχνικό ταλέντο, είχε μεγάλη κλίση προς την Ζωγραφική. Πηγές οι οποίες του έδιναν εμπνεύσεις στην ζωγραφική του τέχνη ήταν οι μεγάλες προσωπικότητες της νέας αληθινής θρησκείας που τόσο τον είχε συγκλονίσει και τόσο πολύ είχε αφοσιωθεί ολόψυχα σ’ αυτήν από την νεανική του ηλικία. Ο Σωτήρας Χριστός, ο λυτρωτής του κόσμου, που τόσο τον είχε αγαπήσει και είχε αφιερώσει την ζωή του σ’ αυτόν, τον ενέπνευσε να ζωγραφίσει τον καλό Ποιμένα Χριστό, που φέρει στους ώμους του το απολωλός πρόβατο, καθώς επίσης και θαυμάσιες εικόνες της Παναγίας μας.
Την κατανυκτική ιερή αγρυπνία με την παρουσία ευάριθμου εκκλησιάσματος, τέλεσε υποδειγματικά ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης και Ιεροκήρυκας της Ιεράς μας Μητροπόλεως π. Φιλάρετος Σπανόπουλος οποίος κήρυξε και τον Θείο Λόγο, με την συμμετοχή των Αιδ. π. Αθανασίου Στεργιόπουλου, π. Γρηγορίου Πάπαρη, π. Νικολάου Κατσηδήμα, π. Αυγερινού Τσουκαλά, π. Παναγιώτου Κλουκίνα, π. Χαραλάμπους Γαλανόπουλου, π. Αντωνίου Δημητρόπουλου και του οικείου εφημερίου π. Παντελεήμωνος Παπαηλιού, ενώ τον δεξιό χορό των Ιεροψαλτών διεύθυνε έξοχα ο κ. Γεώργιος Παπαηλιού, Καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής στην Σχολή της Ιεράς μας Μητροπόλεως, πλαισιούμενος από μαθητές του. Σκοπός της Σχολής η οποία είναι αναγνωρισμένη από την Πολιτεία, είναι η στελέχωση των ιερών αναλογίων, η κατάρτιση των ήδη διακονούντων σε αυτά, η διάσωση και διάδοση της πατροπαράδοτης εκκλησιαστικής βυζαντινής μουσικής, αλλά κυρίως η έμπνευση της νεολαίας από την Εκκλησιαστική και Πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας.
Για τους φιλακόλουθους Χριστιανούς του Πύργου, οι οποίοι αγαπούν την κατάνυξη και την μυσταγωγία και για τους εργαζόμενους που δεν θέλουν να στερηθούν τον Εκκλησιασμό, αφού ομιλεί μέσα στην καρδιά τους η χάρις των Μυστηρίων της Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας, μέσα από την απλότητα, την ιεροπρέπεια και την κατάνυξη, ήταν όντως μία καλή ευκαιρία προσερχόμενοι να συμπροσευχηθούν και να ζητήσουν την αδιάλειπτη πρεσβεία του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά. Άλλωστε ο Μέγας Βασίλειος μας λέγει χαρακτηριστικά ότι: «Mην θεωρήσεις ότι ολόκληρη η νύχτα έγινε αποκλειστικά για τον ύπνο. Μην το δεχτείς αυτό και αχρηστέψεις το μισό χρόνο της ζωής σου, παραδίνοντάς τον σ’ αυτή την ιδιότυπη αναισθησία, μοίρασε την νύχτα σου, ανάμεσα σε ύπνο και Προσευχή!».
Πρεσβύτερος Νικόλαος Κατσηδήμας.
