Ήταν Δεκέμβριος του 2017, όταν «έφυγε» από κοντά μας ο Παναγιώτης Παπαχριστόπουλος. Ο επί σειρά ετών πρόεδρος του Δ.Σ. του Εργατικού Κέντρου Αμαλιάδας και με το ομώνυμο αρτοποιείο, να ξεχωρίζει πλησίον της Πλατείας Δημοκρατίας (πρώην Μεταξά), στην πόλη της Αμαλιάδας. Ένα εξέχων μέλος για την τοπική κοινωνία της Αμαλιάδας και της Ηλείας.
Ευτύχισε μαζί με την αγαπημένη του σύζυγο, να δουν άξια παιδιά κι εγγόνια, σε μια μεγάλη οικογένεια. Νιώθω και προσωπικά μια ανάγκη, γι’ αυτή τη θύμηση, αφού με τον Παναγιώτη Παπαχριστόπουλο, πέραν της κοινωνικής και γειτονικής συναναστροφής μας, μας ένωναν και κοινές ρίζες καταγωγής, από τ’ Αλποχώρι και τα Χανάκια του Ιάρδανου, όπου οι οικογένειές μας σ’ εκείνα τα μέρη, τα παλιά τα χρόνια, είχαν σφυρηλατήσει φιλικούς, συγγενικούς, οικογενειακούς δεσμούς. Η οικογένεια του μπάρμπα-Ηλία, τόσο ο ίδιος ο κυρ-Πάνος όσο και τ’ αδέρφιά του, με ταπεινή καταγωγή και με σκληρή δουλειά, πορεύτηκαν με αρχές και αξίες διαπρέποντας στην κοινωνία. Και το σημαντικότερο όλων είναι, ότι δεν ξέχασαν τις ρίζες τους. Και τούτη η μνεία αγαπητέ μου κύριε Πάνο, αξιότιμε κουμπάρε, άργησε συνειδητά, ακριβώς για να καταγραφεί πως ούτε κι οι ρίζες σου σε ξέχασαν.
Τα αρτοποιεία των αδερφών Παπαχριστόπουλου, αποτέλεσαν σημεία αναφοράς για την περιοχή μας. Εκτός όμως, από όσα δημιούργησε ο Πάνος Παπαχριστόπουλος σε επαγγελματικό επίπεδο, ήταν μεγάλο και διαχρονικό το ενδιαφέρον του για τα κοινά. Αποκορύφωνα της πολιτικής, με την ευρεία έννοια, ενασχόλησης και της συνδικαλιστικής και συλλογικής δραστηριότητας, ήταν το γεγονός ότι διετέλεσε επί σειρά ετών, Πρόεδρος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Εργατικού Κέντρου Αμαλιάδας. Αναμφίβολα υπήρξε ο ηγέτης του Εργατικού Κέντρου Αμαλιάδας που τότε είχε ισχύ, για μια ολόκληρη εποχή. Και ο Παναγιώτης Παπαχριστόπουλος, είναι απ’ τους ανθρώπους που διαμόρφωσαν μια ηγετική προσωπικότητα ευρείας αποδοχής, όντας αυτόφωτος κι όχι ετεροπροσδιοριζόμενος.
Με τιμή
Νικόλαος Διαμαντόπουλος
Πρώην Επικεφαλής Ανεξαρτησίας Ήλιδας
Αμαλιάδα Ηλείας
